Het is record op record bij ASML, de Brabantse maker van chipmachines. In 2025 boekte het bedrijf een recordomzet (bijna 33 miljard euro), een recordwinst (ruim 17 miljard euro) en er is voor een recordbedrag aan nieuwe machines besteld (28 miljard euro). Toch verdwijnen er 1700 banen, zo werd vandaag bekend. Hoe kan dat?

Het is een dubbele boodschap die de top van ASML vandaag aan zijn medewerkers presenteert. Aan de ene kant heeft het bedrijf er een "heel, heel, heel goed jaar" op zitten. Ook in 2026 en de jaren daarna verwacht het bedrijf te groeien.

Aan de andere kant kondigt het bedrijf een reorganisatie aan. "Niet omdat we in de problemen zitten of geld moeten besparen", zegt ASML-topman Christophe Fouquet. Nee, de banen moeten weg omdat ASML denkt dat ze op de lange termijn niet zullen helpen, maar juist in de weg staan.

Te veel leidinggevenden

ASML is een van de grootste bedrijven van Europa. Het bedrijf maakt machines waarmee andere bedrijven chips kunnen maken. Die machines staan in fabrieken van grote chipmakers zoals TSMC (uit Taiwan) en Intel (uit de Verenigde Staten). Die chips uit die fabrieken komen uiteindelijk terecht in allerlei apparaten, zoals smartphones en auto's.

Omdat er steeds meer chips nodig zijn, zijn er ook steeds meer chipmachines nodig. Daardoor groeide ASML de afgelopen jaren flink. In die periode heeft het bedrijf steeds meer leidinggevenden aangenomen, zegt de ASML-top. Dat zijn mensen die zich met allerlei projecten bezighouden.

Het gevolg: de technische mensen op de vloer moeten steeds vaker rapporteren aan al die leidinggevenden. "De ingenieurs zijn 20 tot 30 procent van de tijd kwijt met vergaderingen en praten met verschillende managers."

Als je bij ASML aan een chipmachine of onderdeel daarvan werkt, heb je contact met meerdere leidinggevenden. "Die sturen je allemaal een verschillende kant op", zegt Fouquet. "Als we daarmee stoppen, is er meer ruimte om daadwerkelijk dingen te maken."

'Moeilijk en pijnlijk'

En dus komt de ASML-top vandaag met een "moeilijke en pijnlijke beslissing": 3000 leidinggevende functies verdwijnen, van de in totaal 4500 leidinggevenden die betrokken zijn bij het bouwen van de chipmachines. Het bedrijf verwacht dat 1400 daarvan bij ASML kunnen blijven. Niet meer als leidinggevende, maar wel als technicus.

Van de overige 1600 leidinggevenden gaat het bedrijf afscheid nemen. En ook op de IT-afdeling verdwijnen honderd van dit soort banen. In totaal zegt ASML dus tegen ongeveer 1700 mensen: wij groeien door, maar zonder jou.

En dat is zuur, vindt Arjan Huizinga van vakbond CNV. Want ASML komt vandaag met twee boodschappen: er komt meer geld binnen dan ooit, en toch moet het bedrijf mensen ontslaan. "Dat is het meest ongelukkige moment dat je kan kiezen."

"Zeker voor de mensen die hier straks door geraakt worden. Zij hebben hun ziel en zaligheid voor dit bedrijf gegeven." Huizinga wil dat er voor deze mensen een goede vertrekregeling komt. ASML zegt snel in gesprek te willen met de vakbonden, zodat de medewerkers rap weten waar ze aan toe zijn.

Ambitie op lange termijn blijft

Juist dat ASML de afgelopen jaren zo groeide, verklaart waarom er ook steeds meer leidinggevenden kwamen, zegt financieel topman Roger Dassen. "We maken meer machines en de machines worden ingewikkelder. Die leidinggevenden hadden we nodig om dat allemaal in goede banen te leiden."

"Maar op een gegeven moment trokken we de conclusie dat het te ingewikkeld was geworden." Het slechtste wat een bedrijf op dat punt kan doen, is ontkennen dat er een probleem is, zegt hij. Op de lange termijn is dit volgens de top van ASML dus het beste voor het bedrijf.

Het had niet zover hoeven komen, zegt Huizinga van vakbond CNV. "Als ze zich dit eerder hadden gerealiseerd, was de pijn veel kleiner. Dan had ASML minder leidinggevenden aangenomen. En hadden ze nu dus ook minder mensen hoeven ontslaan." Toch denkt ook hij dat de beslissing op de lange termijn het beste is voor ASML.

Want ASML verwacht de komende jaren te blijven groeien. Daarvoor is meer technisch personeel nodig. Het bedrijf sprak eerder de verwachting uit dat de omzet in 2030 uitkomt op 44 tot 60 miljard euro. Dat laatste bedrag zou bijna een verdubbeling zijn van nu. Die plannen blijven staan, ondanks of misschien wel dankzij, de reorganisatie van dit jaar.

We hebben in Nederland sinds de metingen begonnen in 1901 meer hittegolven gehad dan gedacht. Geen 46, zoals het KNMI vaststelde vóór 2016. Ook geen 32, wat datzelfde instituut in 2016 na herberekeningen constateerde. Het zijn er 39, zo heeft het KNMI bekendgemaakt.

Over het aantal hittegolven bestaat al jaren discussie. Hoe zit dat? En hebben klimaatsceptici gelijk als ze zeggen dat het KNMI "tropische dagen schrapt"?

Vier of één hittegolf in 1947?

Eerst gaan we terug naar 1947, een van de warmste jaren sinds het begin van de KNMI-metingen. Tot 2016 ging het KNMI uit van maar liefst vier hittegolven in dat jaar. Volgens Nederlandse definities betekent dat vijf dagen boven de 25 graden, waarvan minstens drie dagen boven de 30.

Tot 2016, toen het KNMI met nieuwe inzichten kwam. Er zouden niet vier maar slechts één hittegolf zijn geweest in 1947. Die nieuwe inzichten kwamen door wat het KNMI homogenisering noemt, oftewel het gelijktrekken van historische gegevens.

Het KNMI meet namelijk niet meer op precies dezelfde plekken als in 1901. En ook niet met dezelfde apparatuur. Zodra het KNMI van meetplek wisselt, doet het de metingen eerst jaren op zowel de oude als op de nieuwe locatie, voordat het de meetapparatuur op de oude locatie verwijdert en volledig overgaat op de nieuwe locatie.

Op basis van de inzichten en gegevens die het weerstation op die twee plekken heeft verzameld, maakt het KNMI rekenmodellen waarmee het de oude historische gegevens kan vergelijken met die van nu. In 2016 vond zo'n homogenisering plaats en daardoor viel het kwartje voor een aantal hittegolven net de andere kant op. En dus geen vier maar één hittegolf in 1947.

Gegevens zijn openbaar

Kritiek volgde, onder meer van de klimaatsceptische organisatie Clintel. Het KNMI zou "tropische dagen schrappen" in het verleden en daarmee het beeld schetsen dat hittegolven vooral een fenomeen zijn van nu.

Ben Lankamp van het KNMI is het niet eens met die beschuldiging. "Het gaat soms om een verschil van een paar tiende graden waardoor we volgens de definitie wel of niet een hittegolf hadden in die periode. Het KNMI heeft nooit iets geschrapt, onze gegevens zijn openbaar."

Maar nu, tien jaar later, is het KNMI toch opnieuw gaan kijken naar het gelijktrekken van hun gegevens. Wat blijkt: het kwartje valt in een aantal gevallen weer de andere kant op. Toch vier hittegolven in 1947.

Nieuwe wetenschappelijke inzichten waren volgens het KNMI de aanleiding om de zaak opnieuw onder de loep te nemen. Lankamp: "Daarbij hebben we serieus gekeken naar het commentaar op basis van wetenschappelijke literatuur. Een aantal personen die wetenschappelijke kritiek had, hebben we gevraagd het nieuwe rapport te reviewen. Een wetenschappelijk proces is altijd gebaat bij een open discussie."

Zo iemand was Frans Dijkstra, die via een wetenschappelijke paper (financieel gesteund door Clintel) eerder kritiek uitte op de rekenmethodes van het KNMI. Nu is hij tevreden. "Ik ben heel positief over de wijzigingen. Toen in 2016 het KNMI de gegevens ging gelijktrekken, gingen ze bij twee dingen te kort door de bocht. Nu dat is aangepast, kan ik me erin vinden."

Streepjescode ongewijzigd

Een en ander heeft overigens geen gevolgen voor de 'streepjescode' die het KNMI hanteert om temperatuurstijgingen over de lange termijn te laten zien. "Die streepjes krijgen op basis van het temperatuurgemiddelde van dat jaar een kleur", zegt Lankamp. "Maar daar zijn door deze herberekeningen geen wijzigingen in."

Het KNMI is daar heel duidelijk in: de aanpassingen maken niets uit voor de belangrijkste uitkomsten. "Het klimaat in Nederland wordt warmer. Sinds het begin van de twintigste eeuw is de gemiddelde temperatuur met meer dan 2 graden gestegen. We hebben minder koude dagen en meer zeer warme zomerdagen. 40 procent van de hittegolven sinds 1901 heeft plaatsgevonden sinds 2000."

Criticus Dijkstra gaat daarin mee: "We hebben het in dit specifieke geval over beeldvorming over zomerhitte en angstzaaien over hittegolven. Er waren in het verleden dus meer hittegolven, maar dit maakt niks uit voor het temperatuurgemiddelde en dat de aarde opwarmt. Het verschil in hoeveelheid hittegolven tussen vroeger en nu was kunstmatig te groot gemaakt, en dat klopt nu weer. In grote lijnen zijn het KNMI en ik het nu met elkaar eens."

De streepjescode tot en met 2024:

Duizenden kinderen in Nederland hebben geen bril terwijl ze die wel nodig hebben. Verder zijn er tienduizenden kinderen die een bril dragen die ongeschikt voor hen is. Die inschatting maken wetenschappers die in opdracht van het ministerie van Volksgezondheid de toegankelijkheid van brillen in Nederland onderzochten.

Geen of geen geschikte bril hebben, kan allerlei gevolgen hebben. Kinderen kunnen minder goed lezen en leren en worden in hun ontwikkeling en contacten geremd. "Zonder bril kunnen hun ogen ook verder achteruitgaan of kunnen ze een lui oog ontwikkelen", zegt hoofdonderzoeker Ruth van Nispen van Amsterdam UMC.

Van Nispen is al langer bezorgd over de toegankelijkheid van brillen. "Een paar jaar geleden hoorden we dat oogzorgverleners kinderen op hun spreekuur terugzien zonder de bril die ze eerder hadden voorgeschreven. Ook waren er plotseling meer aanvragen voor brillen bij het Jeugdeducatiefonds en Nationaal Fonds Kinderhulp. Dat riep de vraag op of dit een structureel probleem is. En dat blijkt zo te zijn."

Bijziend of verziend

In totaal hebben 634.000 kinderen in Nederland een bril nodig doordat ze bijziend of verziend zijn, schatten de onderzoekers op basis van bestaande studies. Ze denken dat dit aantal mettertijd verder oploopt, onder meer door toegenomen beeldschermgebruik.

Een deel van de ouders en verzorgers ervaart financiële drempels bij de aanschaf van een bril. Van Nispen en collega's lieten een enquête uitvoeren door Ipsos I&O en daarin zei 16 procent van de ouders daartegenaan te lopen. Ze kopen überhaupt geen bril, stellen de aankoop uit, vervangen een kapotte bril niet of kiezen voor een goedkope optie, die niet altijd voldoet.

Het onderzoek is niet volledig representatief voor de Nederlandse bevolking, maar geeft volgens Van Nispen wel een realistisch beeld. "Kinderen in de groei hebben minimaal jaarlijks een nieuwe bril nodig en gemiddeld zijn ouders daar 274 euro aan kwijt. Waarschijnlijk lopen er dus tienduizenden kinderen rond met een ongeschikte bril", zegt van Nispen.

Brillenbus

De onderzoekers zoomden ook in op kinderen in gezinnen onder of vlak boven de armoedegrens. Bij deze groep zijn pilots uitgevoerd waarin hun ogen zijn getest en er brillen zijn aangemeten. "In die pilots zie je vrij consequent dat 30 procent van de kinderen die een bril nodig heeft, er geen heeft", aldus Van Nispen. "We denken dat 64.000 kinderen onder of net boven de armoedegrens een bril nodig hebben en dat duizenden van hen dus helemaal geen bril hebben."

Fenne (8) en Jay (8) kwamen er dankzij de Brillenbus achter dat ze een bril nodig hadden:

Erik van Halewijn is een van de initiatiefnemers van de Brillenbus, een project dat oogmetingen uitvoert en kinderen aan een bril helpt. Met een mobiele opticien bezoekt de Brillenbus scholen in achterstandswijken. "We komen dan bijvoorbeeld scholieren tegen die veel leerondersteuning krijgen zonder dat bekend is dat ze maar 40 procent zicht hebben", zegt hij. "Dat is dweilen met de kraan open."

Gezond schermgebruik

Om de toegankelijkheid van kinderbrillen te vergroten, adviseren de onderzoekers om kinderbrillen te vergoeden vanuit de basisverzekering. Daarnaast pleiten ze voor vaker screenen van kinderogen. Op dit moment krijgen kinderen een oogtest als ze 4 à 5 jaar oud zijn. Daarna worden niet alle kinderen in Nederland meer getest.

Ook qua leefstijl is er veel te winnen, stellen de onderzoekers. Ze pleiten voor gezonder schermgebruik: neem iedere 20 minuten 20 seconden pauze om in de verte te kijken. En ze adviseren om dagelijks minstens twee uur buiten te spelen.

Minister: onwenselijk

In een reactie noemt demissionair minister Bruijn van VWS het "onwenselijk" dat kinderen in Nederland "zijn aangewezen op liefdadigheid" om een bril te kunnen dragen. "In een land als Nederland mag het inkomen van ouders niet bepalend zijn voor of een kind goed kan zien."

Bruijn heeft eerder al aan het Zorginstituut Nederland gevraagd of en onder welke voorwaarden brillen en contactlenzen voor kinderen in het basispakket kunnen komen. Hij verwacht dat advies eind dit jaar. In afwachting daarvan heeft de minister 750.000 euro aan tijdelijke subsidies beschikbaar gesteld voor fondsen die ouders en verzorgers helpen om een bril voor hun kind te kopen als ze dat zelf niet kunnen.