Een deel van de 14.000 bedrijven die op de wachtlijst staan voor een stroomaansluiting, wekt met diesel eigen stroom op. Het gaat tegen alle vergroeningsplannen in, maar wachtende ondernemers zien geen andere uitweg. Het kan nog jaren duren voordat ze daadwerkelijk een stroomaansluiting hebben die volstaat en die tijd hebben ze niet.

"We hebben echt alles geprobeerd, maar dit is de meest haalbare oplossing op de korte termijn", zegt Rutger Schuur van laadpalenfabrikant Flexicharge. Naast zijn bedrijfspand in aanbouw in Den Bosch staat een rode dieselaggregaat te brommen, net iets kleiner dan een compacte personenauto. Elke twee weken gaat er 800 liter diesel in.

Hoeveel ondernemers als Schuur er in het land zijn? Niemand die het weet, want cijfers over aggregaten worden voor zover bekend niet bijgehouden. Het ministerie van Klimaat en Groene Groei weet wel dat er ondernemers zijn die naar dieselgeneratoren grijpen, net als netbeheerder Enexis en de koepelorganisatie van omgevingsdiensten in Nederland.

Meer aggregaten verhuurd

Aggregaatverhuurder Atlas Copco in Zwijndrecht heeft ook geen landelijke cijfers, maar ziet de vraag wel toenemen. "We hebben er nog wel wat om te verhuren, maar niet meer veel," zegt Geert Jansens.

"Er zijn bedrijven die geen netaansluiting kunnen krijgen", weet hij. "Of ze hebben een aansluiting, maar willen hun productie uitbreiden. Dan hebben ze een grotere aansluiting nodig, maar die kunnen ze niet krijgen. Dan kun je er een generator bijplaatsen."

Als consument merk je er misschien nog weinig van, maar het stroomnet in Nederland is op bepaalde tijdstippen erg vol. Netbeheerders laten niet zomaar nieuwe bedrijven toe tot het net, omdat het anders overbelast dreigt te raken. Dat belemmert duizenden bedrijven in hun groei.

Ook diesel bij 'groene' bedrijven

Een aggregaat kan dan dus een oplossing zijn, maar wel een met grote nadelen. Ook als je je niet bekommert om de CO2-uitstoot van zo'n aggregaat, plaatst niemand zo'n ding voor de lol. Het kost geld om het apparaat te huren en de diesel die erin moet, is nog duurder.

Bij laadpaalondernemer Schuur in Den Bosch gaat er dus elke twee weken 800 liter diesel in. Als de bouw van z'n fabriek eenmaal is voltooid, moet hij nog veel vaker bijtanken.

"Het voelt ook wel krom dat wij, als fabrikant van laadpalen, nu met diesel moeten werken", zegt Schuur naast zijn generator. "We wilden echt een klimaatneutraal gebouw maken, want wij zijn onderdeel van de energietransitie. Dan is het gek dat we toch gebruik moeten maken van diesel. Maar we hebben echt alles geprobeerd en dit is de meest haalbare oplossing op korte termijn."

Uitbreiding kost tijd

Flexicharge staat op de wachtlijst bij netbeheerder Enexis. Enexis-bestuurder Han Slootweg baalt ook van de dieselaggregaten die bedrijven plaatsen. "Ik zou dat liever niet hebben, maar ik begrijp het wel."

Hij kan bedrijven echt niet sneller aan elektriciteitsaansluitingen helpen, zegt hij. Uitbreiding van het net kost veel tijd, bijvoorbeeld omdat vergunningen moeten worden aangevraagd en omwonenden inspraak moeten krijgen. En dan is er nog het personeelstekort.

"Het is echt een uitdaging om voldoende mensen te vinden", zegt Slootweg. "Vooral technische vakmensen zijn schaars. En daar zijn er heel veel van nodig bij ons en op een heleboel andere plekken."

Tien jaar wachten

Het kan volgens hem nog wel tien jaar duren voordat de netwerkproblemen zijn opgelost. "Ik snap helemaal dat bedrijven de netbeheerder en dus ook Enexis daarop aanspreken. Dat is volstrekt logisch. Maar we doen al alles om dit probleem op te lossen."

Ondernemer Schuur zou eind dit jaar alsnog een aansluiting moeten krijgen. "Daar moet ik wel vertrouwen in hebben", zegt hij met een lachje. Hij twijfelt of het echt gaat lukken. "Ik hoor natuurlijk ook om mij heen dat het vaak toch langer duurt."

Hoe kan het dat het Nederlandse stroomnet overvol is geraakt? Dat legden we eerder uit in deze video:

De politieagent die vorige week bij een aanhouding in het centrum van Utrecht een vrouw schopte ging te ver. Ook de inzet van de wapenstok bij het incident was niet iedere keer gepast. Onderzoek door een onafhankelijke commissie heeft dat uitgewezen, zegt politiechef Midden-Nederland Yvonne Hondema. Er zijn geen disciplinaire gevolgen voor de agent, maar de leiding gaat wel met hem in gesprek.

Hondema noemt de aanhouding, waarvan videobeelden op sociale media rondgingen, terecht. Wel erkent ze dat delen van het toegepaste geweld niet aan het toetsingskader voldoen. "We hebben allemaal de trap gezien. Daarna escaleerde de situatie en dat is nooit het doel van politieoptreden. Hier moeten en willen we van leren."

Volgens de politiechef ging de agent af op een melding van onrust bij het Bollendak bij winkelcentrum Hoog Catharijne. Toen hij twee vrouwen aansprak omdat ze een andere vrouw "onheus bejegenden", werd hij uitgescholden en beledigd. Hij hield een 23-jarige vrouw uit De Koog aan, deelde daarbij een trap uit en sloeg verschillende keren met een wapenstok. Ook een 39-jarige man uit Rotterdam werd opgepakt, voor belediging en belemmering.

Beelden van het incident werden veel gedeeld:

Bij een aanhouding mag een politieagent geweld gebruiken, benadrukt Hondema. "Bijvoorbeeld om mensen van je af te houden. Dat is een grote verantwoordelijkheid, en dat betekent ook dat wij er heel zorgvuldig mee omgaan. En dat we dat geweld ook altijd laten toetsen."

Dat toetsen is in dit geval ook gebeurd, door een commissie met mensen van buiten de politie en deskundigen van binnen de organisatie. De groep heeft geconcludeerd dat een aantal van de 'geweldmomenten' door de beugel kon. "Dat moest hij doen voor de aanhouding en om mensen van zich af te houden", zegt Hondema. "Maar er waren ook een paar momenten die echt anders hadden gemoeten." Ze doelt daarmee op de trap en een deel van de inzet van de wapenstok. "De collega moest het binnen een split second beslissen, maar in dit geval is het niet de-escalerend geweest."

Ondergedoken

Deze week werd bekend dat de agent en zijn gezin zijn ondergedoken. Hij heeft ernstige bedreigingen ontvangen en zijn persoonlijke informatie is gedeeld op sociale media.

Hondema roept op elkaar met respect te blijven behandelen. "Meningen over ons optreden staan soms lijnrecht tegenover elkaar. Dat er bedreigingen worden geuit naar onze betrokken collega is volstrekt onacceptabel. Dat geldt ook voor de vele discriminerende opmerkingen die wij online zien onder het geplaatste filmpje."

De twee vrouwen op de video hebben aangifte gedaan van mishandeling, poging tot zware mishandeling en schending van de geweldsinstructie. Anis Boumanjal, de advocaat van de vrouwen, vertelde vorige week aan Nieuwsuur dat er ook sprake zou zijn geweest van racisme, maar dat wordt in de aangifte niet genoemd. De beoordeling van de zaak is aan het Openbaar Ministerie.

Miljoenen mensen zullen de komende weken de Olympische Winterspelen volgen. De ogen zullen niet alleen gericht zijn op de prestaties van de topsporters, maar ook op wat ze dragen.

In de Italiaanse modehoofdstad Milaan paraderen vanavond tijdens de openingsceremonie de atleten in hun teamtenues. Dat de Spelen ook steeds meer om mode draaien, is een recente ontwikkeling, vertelt modejournalist Susan Sjouwerman.

"Het idee dat je je beste modebeentje voorzet, leeft pas sinds de laatste jaren breed. Het ene land is daar iets meer mee bezig dan het andere." Ze wijst erop dat modehuis Ralph Lauren in 2008 begon met het ontwerpen van kleding voor het Amerikaanse team.

Volgens Sjouwerman heeft het speciaal laten ontwerpen van de teamoutfits onder meer te maken met de verdere commercialisering van het sportevenement. Landen zijn steeds meer bezig met branding, zegt ze. "Ze denken: 'We willen medailles winnen maar willen ons land ook zo goed mogelijk neerzetten.' En kleding is een van de beste manieren om dat te doen. Je kan daarmee de identiteit, geschiedenis en de ambachten van een land goed laten zien."

Publieksfavoriet

Een van de landen die daar volgens Sjouwerman in is geslaagd, is Mongolië. De outfits van het Mongolische team vallen goed bij het publiek en op sociale media wordt er lyrisch over gesproken.

Mongolië heeft gekozen voor een merk uit eigen land, Goyol Cashmere. De ontwerpers lieten zich inspireren door de traditionele kledingstukken die Mongoolse strijders tussen de 13de en 15de eeuw droegen. De lange gewaden en tunieken zijn gemaakt van kasjmier, dat Mongoliërs al duizenden jaren gebruiken om zich te beschermen tegen de barre winters.

De outfits van het Amerikaanse team zijn eveneens een van de favorieten bij het publiek. Ook deze Winterspelen zijn ze ontworpen door Ralph Lauren. Deze keer wilde het modehuis Amerikaanse knusheid uitstralen, met veel wit en motiefjes op de kleding. Ook is gekozen voor de olympische ringen en de Amerikaanse vlag op de voorkant van de truien. De sporters konden meebeslissen over de ontwerpen.

Voor Sjouwerman valt Haïti tijdens deze Spelen ook op met de kleding. "De vrouwelijke deelnemer draagt onder meer een pufferrok. Door het volume en de kleurstelling van de rok lijkt de outfit op de jurken die traditioneel gedragen worden door Haïtiaanse vrouwen."

Hoewel het land maar twee sporters naar Italië stuurt, doet dat niets af aan de boodschap. Het ontwerp laat een rood paard zien tegen een groene tropische achtergrond en azuurblauwe zee. Het dier staat symbool voor de onafhankelijkheid van het land.

De Italiaans-Haïtiaanse ontwerpster Stella Jean wilde oorspronkelijk de revolutionaire leider Jean Toussaint Louverture afbeelden, maar dat was tegen de regels van het Internationaal Olympisch Comité. Het reglement staat politieke symbolen of uitingen niet toe.

Niet alle landen kiezen voor een opvallend ontwerp. Zo werkt Canada samen met het populaire sportkledingmerk Lululemon en is er gekozen voor een functionele outfit. Sporters zijn gekleed in onder meer rode en groen-blauwe pufferjassen en gevoerde broeken. Op de kleding is ook een esdoornblad afgebeeld, het nationale symbool van Canada.

Ook de Spanjaarden lopen in het rood en geel van de Spaanse vlag er relatief ingetogen bij tijdens de openingsceremonie.

De Nederlandse olympiërs lopen tijdens de openingsceremonie rond in kleding van Fila. Voor de huldiging na afloop van de Spelen in Nederland is gekozen voor Denham. Dat Nederlandse jeansmerk verzorgde twee jaar geleden tijdens de Zomerspelen in Parijs ook de kleding van de olympiërs.

"De outfits van Denham zijn typisch Nederlands, veel blauw en oranje met een knipoog naar denim en duidelijk sportief. Het past prima bij het beeld van de Nederlander die er hip maar casual bijloopt in toffe jeans met sneakers eronder", zegt Sjouwerman.

De modejournalist zou het mooi vinden als een ontwerper in de toekomst outfits maakt die op de Nederlandse klederdracht geïnspireerd zijn. "Wellicht gebeurt dat nog, nu we zien hoe sommige andere landen dat doen."