Twee ondernemers krijgen geen straf voor hun rol bij het tragische ongeval met een Stint in Oss, in 2018. Bij dat ongeluk kwamen vier jonge kinderen om het leven. Volgens de rechter is er onvoldoende bewijs waaruit blijkt dat Stint-oprichter Edwin Renzen en ontwerper Peter Noorlander directe schuld aan het ongeluk valt aan te rekenen.

Wel werden de twee veroordeeld voor valsheid in geschrifte, maar daarvoor krijgen ze geen straf, omdat dat volgens de rechtbank in Den Bosch "niet opportuun" is.

Het Openbaar Ministerie had in de zaak vijf jaar en vier maanden cel geëist tegen de mannen, die verantwoordelijk waren voor de productie en de verkoop van de elektrische bolderkar. Hun advocaten hadden de rechtbank verzocht het tweetal vrij te spreken, omdat er volgens hen niet genoeg bewijs was dat er problemen waren met de Stint.

In de zaak mochten ook nabestaanden van de vier omgekomen kinderen hun verhaal doen. In emotionele verklaringen uitten ze toen hun ongenoegen over de houding van de producenten van de elektrische bolderkar. Volgens de families hadden de ondernemers nooit contact opgenomen, geen medeleven getoond en zich vooral beziggehouden met hun eigen zaak en imago.

De rechter zei bij de uitspraak dat de verklaringen "diepe indrukken" hadden gemaakt.

Het is vrijdag de dertiende en uitgerekend op deze dag leidde demissionair premier Schoof zijn laatste ministerraad. Zijn avontuur als partijloos premier van een ongelukkig kabinet zit er na ruim anderhalf jaar op.

Over anderhalve week staat een nieuwe ministersploeg op het bordes van de koning. En daarmee is het kabinet-Schoof alweer geschiedenis. Er zal nog veel over worden gesproken, maar niet meteen in positieve zin.

Toch zei de demissionaire premier na afloop van de bijeenkomst dat hij "weemoed" voelt bij het afscheid. "Ik denk dat we op een aantal punten belangrijke stappen hebben gezet, bijvoorbeeld op asiel en veiligheid."

Spanningen en conflicten

Van de ministersploeg die op 2 juli 2024 op het bordes van Paleis Huis ten Bosch poseerde, is nog weinig over. Eerst vertrok de PVV en een paar maanden later NSC, de toen gloednieuwe partij die inmiddels weer uit de Kamer is verdwenen.

Daardoor waren er bij deze laatste ministerraad alleen nog bewindspersonen van VVD en BBB. Die maakten het elkaar, ook in dubbel demissionaire staat, niet altijd gemakkelijk. Onlangs was er nog een knallende ruzie over het mestbeleid, die in de ministerraad moest worden beslecht.

Het kenmerkte het kabinet-Schoof van het begin af aan: er waren voortdurend spanningen en conflicten. De vier partijen die er aanvankelijk deel van uitmaakten, zagen er tijdens de lange formatie al nauwelijks heil in, ze gingen een gedwongen huwelijk aan.

VVD-vicepremier Hermans zei vanmorgen op weg naar de laatste vrijdagse vergadering dat ze niet trots is op het "politieke gedoe" binnen de regeerploeg. Het ging in de ministerraad te vaak "over onszelf", vindt ze.

Wat is er bereikt?

En wat is in de tussentijd bereikt? Dit kabinet beloofde veel. "De zon gaat weer schijnen", zei PVV-leider Wilders ruim anderhalf jaar geleden bij de presentatie van het akkoord tussen zijn partij, VVD, NSC en BBB.

Hij doelde onder meer op de asielinstroom. Het kabinet-Schoof zou met de strengste asielmaatregelen ooit komen. Maar die belofte is niet waargemaakt: er is nog geen beleid.

De asielwetten van oud-PVV-minister Faber liggen inmiddels in de Eerste Kamer, maar er wordt pas over gestemd als het nieuwe kabinet er is. Ondertussen is er - vooruitlopend op de strenge aanpak- al wel veel geld van de begroting gehaald.

Dat de asielwetten wel door de Tweede Kamer zijn geloodst, kan als een van de grootste verdiensten van het kabinet-Schoof worden gezien, samen met het extra geld dat voor Oekraïne en defensie is uitgetrokken.

Daar staat tegenover dat het bijvoorbeeld niet is gelukt om de stikstofuitstoot zodanig te verminderen dat het land van het stikstofslot kan en er weer meer vergunningen kunnen worden afgegeven voor bijvoorbeeld bouwprojecten.

Elf maanden missionair

De ploeg benadrukte vandaag dat het kabinet maar elf maanden missionair was en vervolgens, in juni 2025, viel. "Sommige dingen zijn niet gegaan zoals we graag hadden gewild", zei Schoof, "maar daar hebben we ook niet de tijd voor gekregen."

Er wordt wel gezegd dat het kabinet-Schoof één groot experiment was. Het was in naam extraparlementair, wat betekent dat er een grote afstand tussen kabinet en Kamer zou moeten zijn, maar in de praktijk hadden de partijleiders in de Tweede Kamer het voor het zeggen.

De vier partijleiders onderhandelden, soms tot diep in de nacht, over zaken als de Prinsjesdagbegroting en de Voorjaarsnota. En de kabinetsleden, die hun plannen moesten uitvoeren, hoorden dan achteraf wat er van hen werd verwacht.

Partijloze premier

Ook de partijloze premier werd als een democratische nieuwigheid gepresenteerd. Dick Schoof werd gevraagd, toen eenmaal was bedongen dat Geert Wilders, hoewel leider van de grootste partij, het 'Torentje' niet zou krijgen.

Schoof was de hoogste ambtenaar op het ministerie van Justitie en Veiligheid en eerder onder meer Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid. Hij had alleen achter de schermen ervaring met de politiek en was duidelijk niet gewend aan een plek in de spotlights.

Maar rond zijn laatste ministerraad krijgt hij niets dan lof. De leden van zijn kabinet zijn het erover eens dat de constructie niet werkt. "Je kan niet iemand premier maken als hij niet bij de belangrijkste overleggen kan aanschuiven", zei staatssecretaris Rummenie vanochtend.

Schoof beaamt dat, maar hij noemt zichzelf nog steeds een optimistisch mens. "Zo ben ik begonnen en zo wil ik ook eindigen." Hij vindt dat zijn kabinet alles heeft gedaan wat in de mogelijkheden lag. "In een belangrijke fase in de Nederlandse politiek heeft dit kabinet er gestaan."

In Venezuela is gisteren voor het eerst in lange tijd gedemonstreerd tegen het regime. Studenten riepen Venezolanen op om massaal de straat op te gaan, iets wat ondenkbaar was na de presidentsverkiezingen van 2024. Die protesten werden toen, net als voorgaande jaren, met harde hand neergeslagen.

Op sociale media sprak oppositieleider en Nobelprijswinnaar María Corina Machado haar lof uit voor de demonstranten. "Wat geweldig om te zien hoe jongeren, die nooit democratie hebben gekend, hun stem laten horen."

Opnieuw uitstel

Gisteren zou het parlement voor de tweede keer de voorgestelde amnestiewet bespreken. Het wetsvoorstel kan leiden tot de vrijlating van honderden gevangenen, maar de inhoudelijke behandeling werd opnieuw uitgesteld zonder duidelijke reden.

Op meer dan dertig plekken in het land werd vreedzaam geprotesteerd, met de eis dat alle politieke gevangenen worden vrijgelaten, onder wie mensenrechtenactivisten, leden van de oppositie en journalisten. "Ze zijn onschuldig, het zijn geen delinquenten," werd geroepen en gezongen.

Dat Venezolanen weer de straat op durven, is een grote stap. Tegengeluiden worden systematisch de kop ingedrukt door het regime. De VN oordeelde eind vorig jaar dat onder meer het leger een centrale rol speelt bij ernstige mensenrechtenschendingen, waaronder dodelijk geweld, martelingen en verkrachtingen.

Ook gelooft de VN dat militairen gericht op demonstranten hebben geschoten. In de afgelopen jaren werden bij protesten naar schatting honderden mensen gedood en duizenden anderen gevangengenomen.

Dag en nacht wachten

Met het uitstel van de amnestiewet blijft het afwachten voor Venezolanen. Buiten de gevangenissen in de hoofdstad Caracas staan sinds een aantal weken tenten opgesteld. Familieleden van gevangenen wachten daar dag en nacht op hun vrijlating.

Dat het wetsvoorstel weer vooruit wordt geschoven, voelt alsof er een spelletje met hen wordt gespeeld:

Sinds de ontvoering van oud-dictator Maduro zit het regime nog altijd stevig in het zadel. Maar onder het Amerikaanse vergrootglas zijn er toch langzame veranderingen te zien. De oppositie krijgt met mondjesmaat zendtijd op televisie, protesten lijken te worden toegelaten en prominente gevangenen worden onder strenge voorwaarden vrijgelaten. Ook het amnestie-wetsvoorstel ligt op tafel, een langgekoesterde wens van de oppositie en mensenrechtenorganisaties.

De Amerikaanse aanwezigheid in het land is ook op diplomatiek niveau te zien. Vorige maand arriveerde een nieuwe zaakgelastigde en gisteren ontving interim-leider Rodríguez de Amerikaanse minister van Energie Chris Wright. Hij zei in een interview met de zender NBC dat de Venezolanen wel "de baas" zijn, maar dat de VS een "aanzienlijke invloed" heeft.

Voedselpakketten

Ook Rodríguez verscheen in een interview met de zender, waar ze herhaalde dat ze Maduro nog altijd als de legitieme president ziet. Hij en zijn vrouw zouden onschuldig zijn, zei ze. Volgende maand wordt de rechtszaak tegen Maduro in New York vervolgd.

Als reactie op de studentenprotesten riep het regime aanhangers op om ook de straat op te gaan. Betrouwbare cijfers over het aantal betogers bij die bijeenkomsten zijn er niet. Bij de zogeheten Chavista-manifestaties, genoemd naar de voorganger van Maduro, worden bezoekers vaak beloond, onder meer met voedselpakketten.