Het regeringsvliegtuig hoeft hij er niet voor te pakken, maar premier Jetten maakt vandaag wel degelijk zijn eerste buitenlandse reis. België is de bestemming. Het programma heeft veel weg van een middagje speeddaten. Binnen een paar uur ontmoet hij in Brussel de drie kopstukken van de Europese Unie, NAVO-baas Rutte en de Belgische premier De Wever.

Jetten en zijn ministersploeg willen binnen de Europese Unie duidelijk een andere toon aanslaan dan het kabinet-Schoof: een uitgestoken hand in plaats van een vuist op tafel. Onder het vorige kabinet is de invloed van Nederland in de EU afgenomen. Jetten wil dat gezag terugwinnen.

Wie ontmoet Jetten in Brussel?

De eerste buitenlandreis van premier Schoof ging ook naar Brussel. Hij stelde daar vooral veel eisen. Zo wilde Nederland uitzonderingen op het asiel- en mestbeleid. Die uitzonderingen kwamen er niet.

Jetten ziet de EU niet als een instantie die vooral lastige regels oplegt. Hij vindt een sterk Europa van groot belang voor Nederland, of het nu gaat om veiligheid of economie. Juist daarom wil hij zich constructief opstellen, stelde hij in het coalitieakkoord.

Lastige dossiers

De komende tijd moet duidelijk worden wat dat in de praktijk betekent. Er liggen lastige dossiers, zoals een mogelijke uitbreiding van de EU met nieuwe lidstaten, waaronder Oekraïne.

Ook moet er een nieuwe EU-begroting komen. Blijft Nederland zich verzetten tegen een groter EU-budget en een grotere Nederlandse bijdrage? En wat te denken van het door Nederland zo verfoeide gezamenlijke lenen? Het zijn onderwerpen waarover het nieuwe kabinet in het coalitieakkoord een constructieve toon aanslaat, maar waarover binnen de coalitie heel verschillend wordt gedacht.

De ontmoetingen in Brussel van vandaag zijn vooral bedoeld als persoonlijke kennismaking. Toch zullen Commissievoorzitter Ursula von der Leyen en António Costa, voorzitter van de club van regeringsleiders, benieuwd zijn naar de inzet van de nieuwe Nederlandse premier. Ook zullen zij willen weten hoe Jetten denkt zijn ambitie waar te maken, terwijl hij in Nederland afhankelijk is van oppositiepartijen in de Tweede Kamer.

Trendbreuk

CDA-Europarlementariër Jeroen Lenaers voorspelt dat er in Brussel vooral vragen zullen zijn over de werking van een minderheidskabinet, omdat zulke kabinetten in de EU een zeldzaamheid zijn.

De toon van het nieuwe kabinet is volgens de CDA'er juist heel duidelijk. Hij verwacht dat Jetten in Brussel een 'warm welkom' krijgt, "omdat deze nieuwe regering als trendbreuk met de vorige een sterke pro-Europese koers vaart en ook aan het stuur wil staan in Europa, in plaats van als een emmer achter de boot te hangen".

Mohammed Chahim zit in het Europees Parlement voor GroenLinks-PvdA, in de Tweede Kamer de grootste oppositiepartij. Hij hoopt dat Jetten zich hard zal maken voor het vergroenen van de economie, een belangrijk thema binnen de EU. Chahim zou vooral willen dat Jetten zich in Brussel net zo opstelt als in zijn tijd als minister voor Klimaat en Groene Groei. "Hij zag dat de toekomst van de industrie lag in energieonafhankelijkheid en het vergroenen van de industrie."

Oud-collega Rutte

Bij de NAVO hoeft Jetten zich niet meer voor te stellen. Hij kent Mark Rutte goed, onder meer uit de tijd dat zij samen in het kabinet zaten. Toch gaat hij ook bij hem langs. Sinds een Nederlander de dagelijkse leiding heeft over NAVO zijn de banden met Den Haag warmer dan ooit. Die korte lijntjes zal Jetten willen behouden. Bovendien heeft Rutte ongetwijfeld nog enkele tips uit zijn tijd als premier.

Waarschijnlijk staan Rutte en Jetten in hun gesprek ook stil bij de situatie in het Midden-Oosten, al staat dat onderwerp officieel niet op de agenda. Hoe dan ook zal Rutte het toejuichen dat Nederland investeert in defensie en dat de steun aan Oekraïne overeind blijft.

Op die punten zijn er duidelijke overeenkomsten met het vorige kabinet, dat als het om de NAVO ging gold als een van de braafste jongetjes van de klas.

Over twee weken is Jetten opnieuw in Brussel. Dan is hij voor het eerst bij aanwezig bij een EU-top en ontmoet hij - over speeddaten gesproken - de regeringsleiders van alle 27 EU-landen.

Zaterdag werd de Iraanse opperleider ayatollah Khamenei gedood bij de Amerikaanse en Israëlische luchtaanvallen op Iran. 'Regime change' zou een doel zijn waar de VS en Israël op uit zijn: een Iraanse regering met andere machthebbers. Maar is dat wat ze met de liquidatie van Khamenei en de aanhoudende aanvallen op het land bereiken? Hoe stevig zit het Iraanse regime nog in het zadel?

Zondag werd in Iran een driekoppige overgangsraad benoemd, bestaande uit Alireza Arafi, als de tijdelijke opvolger van Khamenei, president Pezeshkian en Gholamhossein Mohseni Ejei, het hoofd van de rechterlijke macht. Samen zijn zij verantwoordelijk voor het landsbestuur, totdat er een nieuwe ayatollah wordt benoemd.

"Dat klinkt georganiseerd, maar de dood van Khamenei leidt tot een machtscrisis in de regering", zegt Yaghoub Sharhani, Iran-kenner en journalist bij de Groene Amsterdammer. "Khamenei was een onmisbare schakel. Hij onderhield nauw contact met de staatsmedia, de Revolutionaire Garde, het leger en milities zoals Hezbollah in Libanon. Hij wist alles, het zal heel moeilijk zijn om hem te vervangen."

'Onthoofdingsstrategie'

Volgens Sharhani leiden de aanvallen overal in het land tot chaos. Niet alleen kopstukken van de regering en het leger zijn doelwit, ook honderden andere doelen worden aangevallen: legerbases, politiebureaus en allerlei instituties. "Het hele systeem staat op losse schroeven."

Ook leiders van de Revolutionaire Garde zijn gedood. "De aanhoudende onthoofdingsstrategie kan de Garde uiteindelijk dwingen nieuwe, minder ideologische bestuurlijke figuren uit de lagere kaders naar voren te schuiven. Die zijn er ook", zegt Sharhani. "Voor een deel van de Garde is het gewoon een baan; zij willen overleven en zich niet opofferen voor het regime."

De Revolutionaire Garde houdt zich samen met het Iraanse leger nu bezig met de verdediging van het land en het uitvoeren van tegenaanvallen. "Het is de vraag of ze dit gaan volhouden, het gevecht tegen twee militaire grootmachten", zegt Iran-deskundige Peyman Jafari. "Want als de Revolutionaire Garde bezwijkt of als er splitsingen ontstaan, dan gaat ook het regime verder wankelen."

Zwakkere figuren blijven over

Duidelijk is dat de Iraanse elite door het verlies van Khamenei voor een dilemma staat. Juist om de eenheid te bewaren en kracht uit te stralen is het belangrijk dat de leider snel vervangen wordt, zegt Sharhani, maar de aanhoudende bombardementen en de gerichte 'onthoofdingsstrategie' van Israël en de Verenigde Staten maken dat risicovol.

"In korte tijd zijn er bij de luchtaanvallen veel kopstukken gedood. Vooral de Israëliërs zijn daar meester in, ze weten precies wie ze waar en wanneer kunnen vinden. Zo wordt de structuur van de regering laag voor laag weggevaagd, zodat alleen de zwakkere en minder ideologische figuren overblijven", zegt Sharhani. "En dat is precies waar ze op uit zijn."

Jafari denkt dat als er nu een nieuwe ayatollah wordt benoemd, de kans groot is dat ook hij snel zal sneuvelen. "Dan is het beter om te wachten met de bekendmaking totdat de aanvallen zijn gestopt."

Meer nodig dan luchtaanvallen

Maar wanneer de VS en Israël stoppen met bombarderen is niet duidelijk. Sowieso is onduidelijk wat het einddoel is. Afgelopen weekend zei de Amerikaanse president Trump dat het ging om het verjagen van de Iraanse machthebbers, maar maandag zaaide minister Hegseth van Defensie verwarring toen hij op een persconferentie benadrukte dat het toch niet om 'regime change' ging.

Later op de dag meldde Trump dat de VS is voorbereid op een 'militaire campagne' van vier tot vijf weken tegen Iran. Eerder sprak hij nog over een paar dagen.

Hoe dan ook, voor het volledig wegvagen van het Iraanse regime is meer nodig dan aanvallen vanuit de lucht, denkt Sharhani. "Dat vergt een lange adem en aanwezigheid van troepen op de grond. Maar daar zit Trump niet op te wachten, zeker niet in het jaar van de tussentijdse verkiezingen."

"Ik denk dat Netanyahu Trump een te rooskleurig verhaal heeft voorgeschoteld over het doden van Khamenei. Iran is niet hetzelfde als Venezuela en nu zit Trump met de gebakken peren", zegt Jafari. "De hele regio wordt nu meegezogen in deze oorlog en een exit-strategie is er niet."

Rol van het volk

Aan de top regeert de chaos en de Revolutionaire Garde houdt zich voorlopig bezig met de verdediging van het land en minder met de repressiemachine. In dat vacuüm ligt er misschien een kans voor het Iraanse volk, denkt Sharhani.

Trump deed een beroep op de Iraniërs zelf om de machthebbers weg te werken, maar mensen zijn bang en vluchten de stad uit, zegt Jafari: "Ze moeten zichzelf en hun familie beschermen. De straat op gaan om te protesteren is nu niet hun prioriteit."

De politieke partij Denk wil met een initiatiefwet arbeidsdiscriminatie tegengaan. Het gebeurt nog te vaak dat mensen een baan niet krijgen vanwege hun achtergrond, leeftijd of zwangerschapswens, zegt Denk-Kamerlid Ergin.

Eerder sneuvelde een soortgelijk wetsvoorstel van toenmalig CDA-minister Van Gennip van Sociale Zaken op één stem in de Eerste Kamer. Ergin doet nu een nieuwe poging en dient daartoe vandaag een wetsvoorstel in.

De wet verplicht bedrijven met vijftig werknemers of meer om bij werving en selectie van personeel objectief te werk te gaan. Bedrijven worden verantwoordelijk voor een eerlijke sollicitatieprocedure. Kandidaten moeten volgens het voorstel beoordeeld worden op competenties, en niet op de vraag of er een 'klik' is, wat nu vaak gebeurt.

"Deze wet moet een halt toeroepen aan het verspillen van talent, want dat is wat arbeidsdiscriminatie doet", zegt Ergin.

Het is volgens Ergin niet de bedoeling om bedrijven te beboeten. De wet is vooral bedoeld om bedrijven bewust te maken van dit probleem en na te laten denken over een eerlijke sollicitatieprocedure.

Alleen in uitzonderlijke gevallen en na een verbetertraject zal de arbeidsinspectie overgaan tot het opleggen van boetes.

Norm duidelijker

De afgelopen twee jaar is het Kamerlid in gesprek gegaan met werkgevers en politieke partijen die twee jaar geleden kritiek hadden op het wetsvoorstel van Van Gennip. Zo stemde de VVD in de Eerste Kamer tegen omdat de liberale senaatfractie betwijfelde of deze wet echt gaat werken en zich zorgen maakte over de administratieve last voor bedrijven.

"We hebben naar die kritiek geluisterd door de norm waar bedrijven aan moeten voldoen duidelijker in de wet te zetten", zegt Ergin. Ook heeft hij onnodige regeldruk en een meldplicht uit het voorstel geschrapt. De VVD laat weten in principe positief te zijn over het doel van de wet en uit te zien naar het wetsvoorstel.

Frustratie

Kamerlid Ergin weet persoonlijk wat het is om afgewezen te worden op basis van achtergrond. "Ik heb veertig brieven moeten uitsturen voordat ik ergens op gesprek mocht komen en ik hoor het van mensen om me heen die zeggen: ik heb de papieren, ik heb de kennis en toch val ik steeds buiten de boot. Die frustratie begrijp ik heel goed en die mensen willen we graag helpen."

Het is voor Denk het eerste initiatiefwetsvoorstel dat wordt ingediend. "Onze partij is opgericht om discriminatie aan te pakken. En ik wil me inzetten voor al die mensen die gefrustreerd thuiszitten, die willen we hiermee helpen", aldus het Kamerlid.