De Europese Unie en India hebben een baanbrekend vrijhandelsakkoord bereikt. Dat melden Ursula von der Leyen, de voorzitter van de Europese Commissie, en de Indiase premier Narendra Modi.

Het akkoord werd verwacht en is gesloten na bijna twintig jaar onderhandelen. "We hebben een vrijhandelszone gecreëerd voor twee miljard mensen, waar beide landen van zullen profiteren", zegt Von der Leyen op X.

Het is een van de grootste bilaterale vrijhandelsakkoorden die ooit werden gesloten. Zowel de EU als India noemt de overeenkomst de "moeder aller handelsdeals". "Europa en India schrijven geschiedenis vandaag", zei Von der Leyen.

"Deze overeenkomst zal enorme kansen bieden voor de 1,4 miljard inwoners van India en de miljoenen mensen in Europa", zegt Modi. De EU en India zijn samen goed voor 25 procent van het wereldwijde bbp en een derde van de totale wereldhandel.

Drijfveren EU

Het akkoord kan niet los worden gezien van de economische koers van de Verenigde Staten. De regering-Trump bedreigt zowel India als de EU met importheffingen. Strategische autonomie en economische weerbaarheid, net als diversificatie, zijn belangrijke drijfveren voor zowel Europa als India achter deze deal.

"Dit is nog maar het begin", benadrukt Von der Leyen. "We zullen onze strategische relatie verder uitbouwen en versterken." De handtekeningen voor de deal moeten nog gezet worden. Dat gebeurt na een juridische toetsing, die ongeveer een half jaar duurt.

"Mijn oma herkende haar eigen moeder niet meer", vertelt Oogappels-actrice Samya Ghilane over het oorlogsverleden van haar Joodse familie in de nieuwe aflevering van Roots, een serie van NOS Stories. Haar oma zat als kind ondergedoken op verschillende plekken, los van de rest van haar gezin. "Uiteindelijk kwam ze op een fijne plek terecht, in Rotterdam."

De rest van de familie was ondertussen verraden en naar Auschwitz getransporteerd. "Alleen mijn overgrootmoeder kwam terug. Ze liep mee met de dodenmars."

De nazi's vluchtten voor het oprukkende Rode Leger vanuit het concentratiekamp met tienduizenden gevangenen te voet naar het westen. Onderweg stierven in de ijzige kou duizenden mensen door uitputting, honger of executie.

Moeilijke hereniging

Ghilanes overgrootmoeder overleeft de verschrikkingen en zoekt haar kind op, maar zij weet niet meer wie ze is. "De loyaliteit aan haar biologische moeder was zo groot, dat ze uiteindelijk wel met haar is meegegaan. Het zou prachtig moeten zijn zo'n hereniging met je kind, maar dat is in de realiteit heel moeilijk."

Internationale Holocaustherdenking

Tijdens de Internationale Holocaustherdenking wordt vandaag stilgestaan bij de moord op 6 miljoen Joden, Roma en Sinti in de Tweede Wereldoorlog. In Auschwitz in Polen is elk jaar een herdenkingsceremonie op 27 januari, de dag van de bevrijding van het concentratiekamp, dat symbool is komen te staan voor de gebeurtenissen tijdens de Holocaust.

Ghilanes oma sprak niet over haar oorlogsverleden, dat was te traumatisch voor haar. "Daardoor heb ik als kind vrij weinig van het Joodse van mijn familie meegekregen, behalve dan dat er heel veel pijn was."

Belang van herdenken

Vanwege haar Joodse man hebben verschillende Joodse tradities inmiddels een plek in Ghilanes leven. Zo viert ze iedere vrijdagavond thuis de sjabbat. "Dat vind ik heel fijn, omdat ik dat nooit zelf heb meegekregen. Iedereen weet dat op vrijdagavond bij ons altijd de deur open staat, iedereen mag aanschuiven om bij ons te komen eten."

Kijk hier het hele interview over de Joodse roots van Samya Ghilane:

Ghilane groeide ook niet op met herdenkingen, maar dat is veranderd. "Ik heb ingezien en gevoeld dat het een grote impact heeft, als zoveel mensen bij elkaar zijn en die zijn allemaal stil. Op dat moment voel je juist een grote verbondenheid met de mensen om je heen. Dat je denkt: we zijn hier allemaal samen op deze planeet. Laten we proberen ook in verbinding te blijven met elkaar."

Volgens Ghilane opent een herdenking ook weer gesprekken. "Het gaat niet alleen maar over het verleden als je herdenkt. Je linkt het altijd weer aan de actualiteit. Dat je dan toch weer denkt hoe goed we het hier hebben, maar mensen op andere plekken in de wereld niet."

Nieuwsgierig naar

De Joodse acteur Sem Ben Yakar is wel al van jongs af aan bezig met de holocaust. "Hoe kan zoiets gebeuren? En wat is er toen precies gebeurd? Ik was er al vanaf vrij jonge leeftijd nieuwsgierig naar." Zijn overgrootouders zaten allebei ondergedoken in de Tweede Wereldoorlog. De moeder van zijn oma was de enige van haar gezin die de Holocaust overleefde. Haar ouders en zes zussen zijn vermoord.

Herdenken doet de familie van Sem samen. "Op 4 mei komen we met z'n allen altijd bijeen. Dan gaat er een soort kistje open waarin de Jodenster zit die zij toen droegen en ook allemaal briefjes die uit de trein zijn gegooid door familieleden die niet van transport zijn teruggekeerd."

Ondanks die gruwelijke geschiedenis, is het Joods zijn voor Sem juist ook iets heel moois. "Dat is wat heel erg ontbreekt op dit moment: het verhaal van het mooie ook. Als je nu alleen al 'Jood zijn' googelt, krijg je meteen Auschwitz of bijvoorbeeld 7 oktober, terwijl het ook bestaat uit heel veel mooie dingen. Wat het voor mij inhoudt, is die liefde, die saamhorigheid die het bij zich draagt."

Kijk hier het hele interview met Sem Ben Yakar over zijn Joodse roots

Geïnteresseerd in de Tweede Wereldoorlog?

Abonneer je dan hier op onze nieuwsbrief.

SOS Dolfijn roept op om de beloega die voor de Nederlandse kust zwemt met rust te laten. Volgens de stichting werd het dier afgelopen weekend benaderd door bootjes en drones en vloog een politiehelikopter over, wat tot stress kan leiden.

Bij de oproep is een foto geplaatst van een drone die pal boven de witte dolfijn zweeft. Het is niet bekend van wie die was.

Volgens SOS Dolfijn reageert het dier op die onrust: "Dan zie je dat dieren plots omdraaien en wegzwemmen. Als ze dat steeds moeten doen, kost dat ze energie en kunnen ze die tijd niet gebruiken om te eten", zegt woordvoerder Jeroen Hoekendijk tegen Omroep West.

Beloegahype

"Bewonder dit unieke moment alstublieft uitsluitend vanaf het strand", roept SOS Dolfijn op, "zodat de beloega niet onnodig in gevaar wordt gebracht." Het dier is het laatst gezien voor de kust tussen Egmond en Castricum.

De stichting, die zich inzet voor walvisachtigen in de Noordzee, weerlegt kritiek dat de eigen berichten bijdragen aan de beloegahype. "Vanuit onze ervaring kunnen we zeggen dat zulke unieke waarnemingen nooit stil te houden zijn", luidt het weerwoord. "We kiezen er daarom bewust voor om mensen te informeren over hoe het dier op een juiste manier te observeren."

De beloega werd tien dagen geleden voor het eerst gespot, na een melding dat er mogelijk een bootje was omgeslagen in de Noordzee. Het is een uiterst zeldzame dwaalgast in deze contreien.

In 1984 dook voor het laatst zo'n witte dolfijn op in Nederlandse wateren. Normaal zwemmen de dieren in arctische en subarctische wateren rond de poolcirkel, zuidelijker dan het noorden van Noorwegen komen ze normaal niet.

Hoewel het hier niet thuishoort, maakt SOS Dolfijn zich geen zorgen: het dier is niet vermagerd en er lijken geen andere gezondheidsproblemen te zijn. Toch hoopt Hoekendijk dat het dier snel weer de weg terugvindt naar zijn natuurlijke omgeving.