ING heeft het afgelopen jaar goed afgesloten. In 2025 werd een omzet behaald van 23 miljard, bijna 2 procent meer dan een jaar daarvoor. Daarvan bleef een winst van 6,3 miljard euro over. De winst iets juist lager dan in 2024.

De omzetgroei komt vooral omdat de bank meer heeft verdiend aan klanten die betalen voor een rekening bij ING. Daarnaast profiteerde de bank van de hoge rente. ING verdiende een stuk meer aan rente op leningen dan dat de bank hoefde uit te geven aan spaarders.

De grootste bank van Nederland wist ruim een miljoen klanten in Europa naar hun betaalapp te lokken.

Onzekerheid

ING-topman Steven van Rijswijk is tevreden met het afgelopen jaar. De bank wijst op "voortdurende geopolitieke onzekerheid". Daarmee verwijst hij naar de spanningen tussen grote machts- en handelblokken wereldwijd.

Hoewel ING niet denkt dat die spanning zomaar is verdwenen, verwacht de bank ook in 2026 en 2027 goede resultaten. De Verenigde Staten blijft daarbij belangrijk. "Amerika is onderdeel van de wereldeconomie", zegt Van Rijswijk. "We blijven klanten ook daar helpen in tijden van grote onzekerheid. Dat is ons eerste belang. Niet of we wel of niet weggaan uit een bepaalde markt."

Meerdere keren waarschuwde De Nederlandsche Bank (DNB) ervoor dat Europese banken te afhankelijk zijn van Amerikaanse tech, zoals data-opslag bij grote Amerikaanse bedrijven zoals Microsoft, Alphabet (van Google) en Amazon.

Bij ING staat alle data grotendeels op eigen servers. "Maar laten we ons niet voor de gek houden," erkent Van Rijswijk. "Voor ons allemaal geldt, ook voor ING, dat we afhankelijk zijn van die Amerikaanse grote bedrijven."

Ontslagen

In oktober 2025 gaf ING aan dat er in Nederland mogelijk zo'n 950 banen dit jaar zouden verdwijnen in 2026. Of en wanneer dat precies gaan gebeuren is nog niet duidelijk. Vooralsnog verwacht ING niet dat het uiteindelijk om meer ontslagen gaat: "We zijn niet van plan om een grote herstructurering te gaan doen."

Wel zegt ING zich te blijven richten op digitale dienstverlening. "Dan kan het zijn dat ook de vorm van het personeelbestand verandert."

ING heeft nog altijd zaken lopen in Rusland. Een jaar geleden kondigde de bank verkoop aan van het het Russische deel van de bank, maar dat is nog niet gebeurd. Inmiddels is er wel een koper, zegt de bank, maar die zou nog geen toestemming hebben. ING gaat ervan uit dat de verkoop met verlies zal gaan.

De Russische oliemaatschappij Lukoil verkoopt zijn buitenlandse bezittingen aan de Amerikaanse investeringsmaatschappij Carlyle. In oktober kondigde Amerika sancties aan tegen Lukoil, vanwege de oorlog van Rusland in Oekraïne. Lukoil kreeg van de Amerikaanse overheid tot eind februari om zijn buitenlandse bezittingen te verkopen.

Eerder had Lukoil een deal over verkoop aan het Zwitserse oliehandelbedrijf Gunvor. Maar de regering-Trump ging niet akkoord en noemde Gunvor een marionet van het Kremlin. De nieuwe koper, Carlyle Group, is dus Amerikaans en investeert in allerlei bedrijven wereldwijd. In Nederland is Carlyle eigenaar geweest van lingerie-keten Hunkemöller.

De Amerikaanse autoriteiten moeten nog akkoord met de nieuwe deal met Carlyle.

Tientallen tankstations

Lukoil heeft in Nederland naar eigen zeggen zo'n zeventig tankstations. Ook in andere Europese landen is het bedrijf actief, met tankstations en raffinaderijen. In Bulgarije is de grootste raffinaderij van Lukoil en heeft het bedrijf ook honderden tankstations.

Het Bulgaarse parlement had in november plannen om de controle van die raffinaderij over te nemen van Lukoil, om te garanderen dat die niet stil zou komen te liggen vanwege de sancties. Maar de president van Bulgarije hield dat toen tegen; het zou kunnen leiden tot grote schadeclaims van Lukoil.

Hoeveel Carlyle betaalt voor de buitenlandse bezittingen van Lukoil is niet bekendgemaakt. Volgens analisten zijn ze zo'n 18 miljard euro waard. De activiteiten van Lukoil in Kazachstan, een buurland van Rusland, zijn geen onderdeel van de deal.

De Britse premier Keir Starmer heeft vandaag in een ontmoeting met de Chinese president Xi Jinping in Peking gesproken over het versterken van de relatie tussen Groot-Brittannië en China. Starmer zei dat hij wil werken aan een "verfijnde relatie" die de samenwerking op het gebied van economische groei en veiligheid moet bevorderen.

Het gesprek vond plaats in de Grote Hal van het Volk en duurde ongeveer 80 minuten. Daarna lunchten de twee leiders samen. Het is het eerste bezoek van een Britse premier aan China in acht jaar. Later op de dag ontmoet Starmer ook de Chinese premier Li Qiang.

Starmer zei bij aanvang van de ontmoeting dat China een belangrijke speler is op het wereldtoneel. Volgens hem is het noodzakelijk om kansen voor samenwerking te benutten, terwijl er ook ruimte moet zijn voor overleg over onderwerpen waar beide landen van mening verschillen.

Onzekere relatie Washington

President Xi verklaarde dat de betrekkingen tussen China en Groot-Brittannië in het verleden "twists and turns" hebben gekend. China is volgens hem bereid te werken aan een langdurige strategische samenwerking. "We kunnen een resultaat bereiken dat de tand des tijds doorstaat," zei Xi, omringd door zijn ministers.

Starmer wordt tijdens zijn vierdaagse bezoek vergezeld door meer dan vijftig Britse bedrijfsleiders. Verwacht wordt dat tijdens of na het bezoek meerdere afspraken worden aangekondigd op economisch gebied.

Het bezoek vindt plaats tegen de achtergrond van intensievere diplomatieke contacten tussen westerse landen en China. Landen houden daarbij rekening met onzekerheid over het beleid van de Verenigde Staten onder president Trump. Trumps recente uitspraken over mogelijke handelstarieven en zijn plannen om controle te krijgen over Groenland hebben geleid tot onrust.

Vorige week bezocht ook de Canadese premier Mark Carney China. Hij sloot daar een economisch akkoord om handelsbelemmeringen te verminderen, wat tot kritiek leidde vanuit Washington.

Aantijgingen over spionage

De Britse regering maakte voorafgaand aan de ontmoeting bekend dat Groot-Brittannië en China afspraken gaan maken om samen op te treden tegen criminele netwerken die betrokken zijn bij de smokkel van illegale migranten. Daarbij ligt de focus op het terugdringen van het gebruik van in China geproduceerde motoren voor kleine boten die worden ingezet voor migratie over zee.

Britse en Chinese autoriteiten zullen informatie delen over smokkelroutes en samenwerken met Chinese producenten om te voorkomen dat legale bedrijven worden misbruikt door mensensmokkelaars.

Binnen Groot-Brittannië bestaat verdeeldheid over het bezoek. De leider van de Conservatieve oppositiepartij, Kemi Badenoch, zei dat zij niet naar China zou zijn gereisd vanwege veiligheidsrisico's. Britse veiligheidsdiensten hebben China beschuldigd van spionage; Peking ontkent die aantijgingen.

Jimmy Lai

Starmer zei voorafgaand aan de reis dat hij mensenrechtenkwesties zal bespreken met Xi. Daarbij noemde hij expliciet de zaak van Jimmy Lai, een Britse burger en voormalige mediamagnaat uit Hongkong die in december werd veroordeeld op grond van de nationale veiligheidswet.

Starmer zei na afloop dat dat hij en Xi hierover een "respectvol" gesprek hadden gevoerd.

China-correspondent Gabi Verberg:

"Wat vooral opvallend is, is de bescheiden manier waarop er in de Chinese media gesproken wordt over de stoet aan westerse leiders. Kort na het bezoek van Carney aan China sprak Washington zijn onvrede uit over de deals die die twee landen sloten en dreigde het met represailles. Maar dat weerhield Starmer er niet van om het bezoek aan Peking door te zetten. Peking lijkt in woord Starmers tegenstanders zo min mogelijk tegen het hoofd te willen stoten.

Er is voor Peking dan ook veel aan gelegen dat de overleggen met de westerse leiders goed verlopen. De Chinese economie heeft het zwaar. Al jaren probeert Peking meer buitenlandse investeringen aan te trekken, maar dat lukt maar mondjesmaat. De bezoeken van de buitenlandse leiders bieden kansen.

En dus gaat China heel pragmatisch om met de bezoeken. Het benadrukt vooral stabiliteit en blijft weg van al te veel borstklopperij over de veranderende wereldorde, in de hoop dat de stoet van welwillende leiders nog langer wordt, en de afspraken duurzamer."