Ger Velders woont al jaren in Bodegraven, hij is vrijwilliger bij BR6 en hij bridget nog fanatiek. Toen hij 5 jaar was brak de tweede wereldoorlog uit. Hij woonde toen met zijn vader, moeder en 4 zussen in Amsterdam. Bianca Verzijl interviewt hem voor het radioprogramma Gast uit de Streek. Het interview is maandag 16 […]

The post Ger Velders in Gast uit de Streek first appeared on BR6 Nieuws.

BR6 zendt komende maandag 9 september om 20.00 uur een interview uit met schrijver Sjors van Veen in het radioprogramma Gast uit de Streek. Sjors is geboren in Alphen aan den Rijn, maar woont nu al zeven jaar in Bodegraven. Hij debuteerde dit jaar, op zijn 34e verjaardag, met het boek The Gastronomic Gambit. Hij […]

The post Schrijver Sjors van Veen in Gast uit de Streek first appeared on BR6 Nieuws.

Afgelopen vrijdag togen de programmamakers Bianca Verzijl en Anneke Bekker van het radioprogramma Gast uit de Streek naar Nieuwerburg voor een interview met autorestaurateur Hans Kooij. Ze visten Hans op bij de plaatselijke snackbar, waar Hans in gesprek was met twee Engelstalige dames. Hij was de afspraak voor het interview eigenlijk alweer vergeten, maar geen […]

The post Autorestaurateur Hans Kooij in Gast uit de Streek first appeared on BR6 Nieuws.

Charlotte Meyer uit Zutphen is er nog steeds een beetje beduusd van. Aanvankelijk dacht ze een leuke verzameling prenten te hebben geërfd van haar opa. Maar uit onderzoek blijkt dat het gaat om een unieke collectie etsen van Rembrandt van Rijn die ruim een eeuw lang nergens te zien waren.

"Het is zo'n mooi verhaal dat je er alleen maar van kunt dromen", zegt Meyer bij Omroep Gelderland. "Ik ben helemaal betoverd geraakt door Rembrandt. Wat een ongelooflijk meesterschap."

Rembrandt Harmenszoon van Rijn (1606/7-1669), was niet alleen schilder. Hij maakte ook honderden etsen. Daartoe bewerkte Rembrandt koperplaten die hij met was insmeerde. Vervolgens haalde hij die bewerkte plaat door een drukpers zodat een afdruk op papier verscheen.

Veel van Rembrandts etsen zijn in musea terechtgekomen. Maar er 'verdwenen' via markten ook veel etsen naar verzamelaars of gewone liefhebbers.

Paar gulden

Meyers opa was zo'n liefhebber, vertelt ze. Hij verzamelde de kunstwerkjes tussen 1900 en 1920. "Niemand was in die tijd geïnteresseerd in etsen. Het was niets bijzonders. Voor maar een paar gulden kocht mijn opa 35 verschillende exemplaren", vertelt ze. "Mijn oma keek er niet naar om. We bewaarden ze, maar niemand verwachtte er echt wat van."

Toen Meyers opa stierf, liet hij ze aan haar na. Jarenlang bleven de werken liggen omdat ze dacht dat het alleen maar mooie prenten waren. "Maar tijdens corona, ik was net verhuisd, keek ik weer in het mapje", vertelt ze. "Er zaten verschillende etsen in. Kleine afbeeldingen, sommige maar 10 bij 5 centimeter."

Omdat ze iets begon te vermoeden zocht Meyer contact met de kenners van het Rembrandthuis in Amsterdam. "Ze waren heel vriendelijk. Maar volgens mij hadden ze in eerste instantie zoiets van: 'Daar komt er weer een die denkt een echte Rembrandt te hebben.'"

Blown away

Toen de deskundigen even later de collectie bij Meyer thuis kwamen bekijken, sloeg de stemming om. "Ze waren meteen blown away. Ze sloegen steil achterover en zeiden: 'Charlotte, je weet helemaal niet wat je in handen hebt!' Ik dacht: wauw, volgens mij is het heel veel geld waard", vertelt ze.

Hoeveel de etsen precies waard zijn, wil Meyer niet zeggen. Ze vindt dat ook niet interessant, want ze wil de etsen helemaal niet verkopen. Integendeel. Sinds corona heeft ze haar collectie uitgebreid, met nog meer etsen van Rembrandt én van tijdgenoten. "Ik ben werken uit heel Europa gaan aankopen. Hele linke business, want er bestaan ontzettend veel kopieën. Maar daar trap ik niet in, net als mijn opa dat niet deed."

Geurelementen

Vanaf 21 maart kan iedereen Meyers collectie van inmiddels 70 etsen zien in het Stedelijk Museum Zutphen.

De tentoonstelling belicht volgens het museum belangrijke thema's uit Rembrandts leven, zoals zijn jonge jaren, zijn bloei- en rouwperiode en zijn leven in armoede. "Dankzij de interactieve elementen kan de bezoeker zelf ervaren hoe de etstechniek werkt. Geurelementen geven het publiek een multizintuiglijke ervaring, waardoor iedereen zich kan onderdompelen in het Amsterdam van de 17e eeuw", aldus het museum.

De etsen worden tentoongesteld tot en met 14 juni 2026. Daarna gaan ze weer gewoon naar het huis van Meyer.

Opeens was hij er eind vorig jaar, de Vredesraad van Trump. De Amerikaanse president kwam in september 2025 voor het eerst met het plan voor een raad die gezamenlijk de zorg moest gaan dragen voor Gaza. Sindsdien zijn de doelen verbreed: nu gaat het om vredeshandhaving over de hele wereld.

Experts zijn intussen bijzonder kritisch over de organisatie. Er zitten voorlopig vooral autocratische en autoritair-geleide landen in en alleen betalende leden hebben toegang. Verschillende Europese regeringen hebben het lidmaatschap al afgewezen. Wie zitten er dan wel in, en wat wil Trump ermee? Hieronder zes vragen en antwoorden:

Wat zijn de doelen van raad?

Wat Trump nu de Vredesraad noemt, begon in november 2025 met een resolutie van de VN-Veiligheidsraad. Die stemde in met een raad die als een soort overgangsregering zou moeten functioneren voor de wederopbouw en demilitarisering van de Gazastrook tot en met 2027 - een heel beperkt doel dus. Maar kort daarna werd die doelstelling door het Witte Huis verbreed.

De raad is er nu ook voor allerlei andere conflicten in de wereld. In de uitnodiging en de bijgevoegde oprichtingsverklaring, die naar tientallen landen werd gestuurd, werd Gaza zelfs niet meer genoemd. Op de eerste bijeenkomst wordt wel gesproken over miljardensteun voor de wederopbouw van Gaza en de inzet van buitenlandse militairen daar. Vijf landen hebben toegezegd troepen te sturen. Indonesië loopt daarbij voorop met 8000 militairen.

Wat kost het en wie krijgt de echte macht?

Dat Trump de baas is in zijn Vredesraad, lijdt weinig twijfel. Volgens het handvest is hij zelfs voorzitter voor het leven en heeft hij het recht een opvolger aan te wijzen. Landen die permanent lid willen worden, moeten daarvoor zijn uitgenodigd en ten minste 1 miljard dollar betalen als een soort contributie. Wie niet betaalt kan ook lid worden, maar na drie jaar is het aan de voorzitter (Trump) om over verlenging te beslissen.

De meeste macht komt echter niet bij de betalende landen te liggen, maar vermoedelijk bij de Executive Board. Hierin zitten onder anderen de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Rubio, VS-gezant Witkoff, Trumps schoonzoon Jared Kushner en Tony Blair, voormalig premier van Groot-Brittannië. De landen die het meest bijdragen, krijgen een tijdelijke zetel.

Welke kritiek krijgt de raad?

Meteen bij de eerste aankondiging was er kritiek. Trumps Vredesraad lijkt bedoeld als een soort concurrent voor de Verenigde Naties. Daarmee zou die ondermijnend kunnen werken voor de VN. Daarnaast is er internationaal kritiek op het zogenoemde Pay-to-Play-model. Critici vinden het niet bij diplomatie passen dat alleen landen die kunnen en willen betalen invloed krijgen.

Ook is er kritiek op de rol van Trump en de macht die hij zichzelf heeft gegeven binnen de raad. Experts zien er vooral een club van Trump-gezinde landen in, die is gericht op het uitvoeren van Trumps plannen. Dat het nieuwe gremium de Amerikaanse belangen centraal stelt, lijkt ook af te leiden uit het logo dat voor de raad is ontworpen: een door olijftakken geflankeerde wereldbol waarop alleen Amerika te zien is, met Washington D.C. ongeveer in het midden.

Welke landen doen mee?

Trump heeft zo'n zestig landen uitgenodigd. Meer dan twintig landen hebben die uitnodiging aanvaard: Argentinië, Armenië, Azerbeidzjan, Bahrein, Bulgarije, Hongarije, Indonesië, Jordanië, Kazachstan, Kosovo, Mongolië, Marokko, Pakistan, Paraguay, Qatar, Saudi-Arabië, Turkije, de VAE, Oezbekistan en uiteraard de VS waren bij de ondertekening op 22 januari aanwezig. El Salvador en Israël hebben het handvest later eveneens ondertekend.

Een aantal Europese landen heeft de uitnodiging afgewezen, waaronder Frankrijk en Duitsland. Een deel heeft nog niet formeel gereageerd, waaronder Nederland. Ook China, India en Rusland zijn onder de landen die nog niets hebben laten weten. Dat geldt ook voor Australië, een belangrijke strategische partner voor de VS.

Canada was wel uitgenodigd, maar nadat de Canadese premier een kritische toespraak had gehouden, trok Trump die uitnodiging weer in.

Welke landen hebben zich gemeld als waarnemer?

Een aantal landen heeft laten weten alleen als waarnemer aanwezig te zijn bij de eerste vergadering in Washington van Trumps Vredesraad. Daaronder zijn Duitsland, Noorwegen, Zwitserland, Italië het Verenigd Koninkrijk en Mexico, maar ook de Europese Unie. Dat stuit weer op "verbazing" van Frankrijk, dat stelt dat de EU daarvoor geen mandaat heeft.

Wat zeggen deskundigen?

Deskundigen die we eerder spraken waren niet mild over Trumps intitiatief. Nico Schrijver, emeritus hoogleraar volkenrecht aan de Universiteit Leiden schetste de nieuwe raad als "bijna een parallelle Veiligheidsraad, maar dan met één voorzitter: Trump, met één voertaal: Engels, en met als hoofdkantoor Trumps buitenverblijf Mar-a-Lago".

De manier waarop de rol van Trump in het handvest staat omschreven, noemde Schrijver "grotesk". Ook signaleerde hij dat de deelnemende landen opvallend vaak landen zijn zonder werkende democratie.

Rob de Wijk, oprichter van het Den Haag Centrum voor Strategische Studies, ziet de Vredesraad als 'een Trump-show'. "Hij bepaalt wie de leden zijn en wat de agenda is. Het wordt gekscherend het nieuwe keizerlijke hof van Trump genoemd, en dat is het ook wel een beetje."

Joachim Koops, hoogleraar veiligheidsstudies aan de Universiteit Leiden noemde de opzet van de raad amateuristisch. "Het charter zou van een tuindersvereniging kunnen zijn. Waar zijn de stafleden en de infrastructuur? Het is Trumps persoonlijke project om zakendeals te sluiten. Landen die zich hebben aangesloten, verwachten voordeeltjes of zijn bang voor vergelding. Het is een grote farce." In het beste geval ziet Koops het als een politiek forum. "Maar als VN zou ik me geen zorgen maken."

In Washington is voor het eerst de omstreden Vredesraad van de Amerikaanse president Trump bij elkaar gekomen. Het ging er vooral over Gaza. Landen die lid zijn geworden van deze nieuwe raad hebben afgesproken 7 miljard dollar uit te trekken voor de wederopbouw van de Gazastrook.

De ruim 20 landen die zijn toegetreden zijn erbij, naast een aantal landen die de samenkomst als waarnemer bijwonen. Er is veel kritiek op de raad, onder meer van Duitsland en Frankrijk, omdat die wordt gezien als een concurrent van de VN, Trump voor het leven voorzitter is en landen 1 miljard dollar moeten betalen voor een permanent lidmaatschap.

Tijdens deze eerste vergadering meldde Trump dat de Verenigde Staten 10 miljard dollar uittrekken voor de Vredesraad. Hij specificeerde niet waarvoor dat geld bedoeld is.

Los daarvan is er dus 7 miljard dollar (bijna 6 miljard euro) uitgetrokken voor Gaza. Dat is meer dan de vijf miljard dollar die al bekend was, maar nog steeds een fractie van wat er volgens schattingen nodig is: zo'n 70 miljard dollar.

Buitenlandse troepen

"Ik ben verheugd te kunnen aankondigen dat Kazachstan, Azerbeidzjan, de Verenigde Arabische Emiraten, Marokko, Bahrein, Qatar, Saudi-Arabië, Oezbekistan en Koeweit meer dan 7 miljard dollar hebben bijgedragen aan het hulppakket", zei Trump tijdens de inaugurele vergadering.

Naast het geld is er in het vredesplan voor Gaza ook voorzien in een internationale veiligheidsmacht. Daarvoor hebben vijf landen troepen toegezegd: Indonesië, Marokko, Kazachstan, Kosovo en Albanië. De president van Indonesië, Prabowo Subianto, liet weten dat zijn land minstens 8000 manschappen bijdraagt.

De buitenlandse troepen krijgen onder meer als taak om 12.000 Palestijnse politieagenten te trainen. In eerste instantie zullen de buitenlandse troepen worden ingezet bij Rafah, een stad in het zuiden van de Gazastrook waar de Amerikaanse regering zich bij de wederopbouw als eerste op wil richten.

Welvaart en duurzame vrede

De Amerikaanse generaal-majoor Jeffers meldde tijdens de bijeenkomst in Washington dat ook Egypte en Jordanië hebben aangeboden om de politie in Gaza te trainen. Italië zei eerder ook al daartoe bereid te zijn.

Jeffers zei "ongelooflijk blij" te zijn met de aangekondigde bijdragen voor Gaza. "Met deze eerste stappen dragen we bij aan de veiligheid die Gaza nodig heeft voor toekomstige welvaart en duurzame vrede", aldus de hoge officier.